Ramadan Mubarak [blog]

Deze week begint de vastenmaand ramadan. Veel van onze collega’s zullen vanuit hun geloof dertig dagen niet eten, drinken of roken overdag. Maar ramadan is meer dan vasten overdag. Als één van de vijf pilaren van de Islam is het ook een periode van bezinning, herbevestiging van het geloof en zelfdiscipline. In het Christelijke geloof kennen we eenzelfde periode, de vastenmaand tussen Aswoensdag en Pasen. Ik ben zelf katholiek opgegroeid en weet van mijn moeder dat zij tijdens de vastenperiode geen snoep mocht eten en op vrijdag geen vlees kreeg. Het snoep werd in een trommeltje bewaard en dat mocht met Pasen open, wat ertoe leidde dat ze na het eten van de helft van de inhoud van de trommel ziek op bed lag. Toen ik klein was werden wij hier niet strikt aan gehouden, behalve dat we op vrijdag geen vlees aten. Nu is het veel normaler om regelmatig geen vlees te eten, maar ik herinner mij dit wel als heel speciaal toen. Vooral ook omdat het avondeten dan vaak bestond uit spinazie met ei, waar ik nog steeds een hekel aan heb. Mijn eigen kinderen weten al helemaal niet meer wat vasten is en zo verwatert dit van generatie op generatie.

Bezinning en wilskracht
Misschien heb ik daarom wel iets met ramadan, vanuit het feit dat dit gebruik al zolang levend wordt gehouden. En omdat je je in deze periode weer wat meer bewust bent van een aantal zaken en het niet altijd eenvoudig is. Het vraagt wilskracht. Veel moslims gaan later naar bed en staan vroeg op om nog wat te eten. Die wisseling van gewoontes vindt het lichaam niet altijd fijn. Tegelijkertijd is er dan weer dat goede gevoel als je het hebt gehaald en ‘s avonds het vasten breekt met je gezin tijdens iftar of als je aan het eind van de maand met vrienden en familie Eid – Suikerfeest – viert. Dit jaar helaas aangepast want, net als met Kerst en Pasen, zitten we nog steeds met een beperkte bezoekersregeling, de avondklok en anderhalvemeter afstand. Balen, zeker tijdens deze familiegelegenheden.

Ramadan in Riyadh
Midden jaren negentig werkte ik een aantal jaar in een hotel in Saoedi-Arabië. In die jaren heb ik ramadan van heel dichtbij meegemaakt. Als niet-moslim hoefden wij niet mee te vasten, maar er werd uiteraard wel om respect hiervoor gevraagd. En dat betekende dat je niet uitgebreid een flesje water dronk of een sigaret rookte waar iemand die vastte bij stond. In die tijd rookte ik zelf nog, mijn voordeel was dat ik in het hotel een kantoor zonder ramen had. Veel managers die niet vastten wisten mij dan ook vooral tijdens ramadan te vinden in een pauze. Het land was volledig ingesteld op de vastenmaand: werknemers mochten niet langer dan zes uur werken per dag, alle winkels en restaurants waren de hele nacht open en werkgevers zorgden voor uitgebreide buffetten in de personeelsrestaurants op het moment dat de zon onderging. De zon gaat in het Midden-Oosten relatief vroeg onder waardoor het vasten eerder gebroken kan worden dan in Nederland. Bijkomstig voordeel voor ons als werkgever, maar ook voor de werknemers, was dat het in ons hotel in Riyadh heel rustig was tijdens Ramadan. Daarentegen was het in het hotel in Mekka heel druk. En dus verhuisden veel medewerkers een maand lang naar de heiligste plaats voor moslims, om daar te werken en tegelijkertijd de umrah, de kleine bedevaart, te doen.

Ramadan Mubarak!
Omdat we bij Scalabor voor zonsondergang klaar zijn met werken, hebben we geen iftar buffetten in de personeelsrestaurants (die zijn vanwege corona ook nog eens gesloten). En ook een arbeidstijdverkorting naar zes uur per dag zit er niet in. Wel zorgen we ervoor dat onze gebedsruimte er tijdens de vastenmaand extra netjes uitziet en houden we rekening met en tonen we respect naar alle collega’s die vasten. Ik wens jullie een goede vastenmaand. Ramadan Mubarak!