Passend bij wat nu nodig is [blog]

Toen ik jaren geleden voor een Amerikaans hotelbedrijf werkte, deden we jaarlijks een oefening: stel je voor dat je je bedrijf morgen zou sluiten en de dag erna weer helemaal opnieuw gaat beginnen. Hoe ziet het bedrijf er dan uit, wat zou je anders doen? En daarbij laat je je niet beperken door de huidige situatie, beleid of budget. Je sloot het hotel natuurlijk niet echt, maar het is een goede oefening om even een stap terug te doen en te bedenken of dat wat je doet nog steeds het juiste is. In mijn hoofd doe ik die exercitie nog steeds minstens één keer per jaar. Als we morgen opnieuw zouden beginnen, wat zouden we dan anders doen?

Omdenken
Aan de kant van arbeidsvoorziening denk ik dat we nog steeds het juiste doen; gezamenlijk aan mooie producten en diensten werken en daarbij ieders talenten zo goed mogelijk inzetten. Kunnen we dat nog beter doen? Zeker! Maar ik denk dat we op de goede weg zijn, ook in deze bijzondere tijden. Aan de kant van arbeidsontwikkeling – het begeleiden van werkzoekenden richting de arbeidsmarkt – is de huidige situatie, zoals de Amerikanen het zouden noemen, een game changer. Tot voor kort begeleidden we vooral een relatief kleine groep werkzoekenden met een afstand tot de arbeidsmarkt naar een arbeidsmarkt met veel vacatures. De corona-situatie zorgt voor een heel andere arbeidsmarkt. Veel werkzoekenden met minder afstand tot de arbeidsmarkt in een arbeidsmarkt waarin weinig vacatures zijn. Voor Scalabor betekent dit dat wij moeten omdenken. Wij blijven er vooral voor diegenen die extra hulp nodig hebben om weer aan het werk te komen. En voor organisaties die ook in deze tijden geloven in inclusiviteit. Maar hoe doen we dat wanneer er minder vacatures zijn? Waar heeft de arbeidsmarkt behoefte aan? En waar heeft de nieuwe groep werkzoekenden behoefte aan? Wat is onze rol daar dan in, ten opzichte van het UWV, afdelingen Werk & Inkomen, uitzendbureaus en het Werkgeversservicepunt?

Van werkloosheid wordt niemand blij
Want een ding staat voorop; van werkloosheid wordt niemand blij! De medewerker die zijn baan verliest niet, de werkgever die afscheid moet nemen van een collega niet en de overheid die de uitkeringslast omhoog ziet gaan ook niet. De situatie nu is zo drastisch anders dan bij eerdere crisissen, dat het juist nu nodig is om goed na te denken wat we anders zouden doen als we morgen opnieuw zouden beginnen. Los van beleid, los van budgetten, los van ‘zo hebben we het altijd gedaan’.

Behoefte vanuit de arbeidsmarkt
Voor Scalabor betekent dit dat we heel goed moeten kijken waar de arbeidsmarkt nu behoefte aan heeft. We zien een grote vraag in de zorg en ook nog wel in de logistiek. Ook zal er binnenkort echt weer gebouwd moeten worden, willen we de woningmarkt betaalbaar houden. En de energietransitie is nog noodzakelijker. Als we iets van deze crisis leren, is het wel dat je als land niet teveel van anderen afhankelijk moet zijn. Het zou niet raar zijn om een deel van de productie van bijvoorbeeld medicijnen of mondkapjes terug te brengen naar ons eigen land. Dit zijn allemaal sectoren waar straks mensen nodig zijn. Dus hoe zorgen we dat mensen vanuit de horeca, toerisme of detailhandel omgeschoold kunnen worden? We zien dat in de nieuwe steunmaatregelen van het kabinet hier nu juist de aandacht op gevestigd wordt. Dat is goed. Laten we kijken hoe wij dat vanuit Scalabor kunnen ondersteunen.

Passend bij wat nu nodig is
We weten dat crisissen komen en ook weer gaan. Dus wanneer er nu veel werkzoekenden zijn, is er over een tijd ook weer een periode waarin er weer sprake is van krapte. Met andere woorden; hoe overbruggen we die tussentijd. Is er een manier waarop wij als tijdelijk werkgever kunnen functioneren voor mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt? Zodat werkzoekenden aan de slag kunnen blijven en ervaring opdoen. Om dan op een later moment weer door te stromen naar de arbeidsmarkt. Dat is voor de maatschappij waarschijnlijk een stuk goedkoper, gezien de positieve effecten van werk.

Interessante gedachten om de komende tijd verder uit te werken. Even niet gehinderd door beleid en budgetten, maar passend bij wat nu nodig is.